Sprachdummheit

[ˈʃpʁaːχˌdʊmhaɪ̯t]

По слогам sprach|dumm|heit

§ Грамматика

Genitiv

der Sprachdummheit

§Значения

dil saçmalığı, ifade aptallığı

Die Verwendung von unlogischen, unsinnigen oder sprachlich fehlerhaften Ausdrucksweisen.

Mantıksız, anlamsız veya dilbilgisel açıdan hatalı ifade biçimlerinin kullanılması.

нейтральное

Diese ständige Sprachdummheit macht die Diskussion sehr schwierig.

— Bu sürekli dil beceriksizliği, tartışmayı oldukça zorlaştırıyor.
Man sollte diese Sprachdummheit vermeiden.

— Bu tür dilsel aptallıklardan kaçınılmalıdır.

dil aptallığı, sözel zekâ eksikliği

Ein Mangel an sprachlicher Intelligenz oder die Unfähigkeit, komplexe Gedanken sprachlich korrekt auszudrücken.

Dilsel zekâ eksikliği veya karmaşık düşünceleri dil açısından doğru bir şekilde ifade edememe yeteneksizliği.

возвышенное

Die Sprachdummheit des Autors war offensichtlich.

— Yazarın dil konusundaki beceriksizliği açıktı.
Er litt unter einer gewissen Sprachdummheit.

— Biraz dil konusunda beceriksizlik çekiyordu.

§Однокоренные

§Связанные слова