dil tabusu, tabu konu
Ein Thema oder Wort, das in einer Gesellschaft oder Gruppe aus Scham, Furcht oder sozialen Normen nicht ausgesprochen wird.
Bir toplumda veya grupta utanç, korku veya sosyal normlar nedeniyle telaffuz edilmeyen bir konu veya kelime.
-
In dieser Kultur ist das Thema Tod ein striktes Sprachtabu.— Bu kültürde ölüm konusu kesin bir dil tabusudur.
-
Das Sprachtabu um bestimmte Krankheiten erschwert die Aufklärung.— Belirli hastalıklarla ilgili dil yasakları, bilgilendirmeyi zorlaştırıyor.
-
Wissenschaftler untersuchen, wie sich ein Sprachtabu über Generationen entwickelt.— Bilim insanları, bir dil yasağının nesiller boyunca nasıl geliştiğini inceliyorlar.
Синонимы