şafak, tan
Die Zeit des frühen Morgens, wenn das erste Licht den Himmel erhellt.
Günün erken saatleri; ilk ışığın gökyüzünü aydınlattığı zaman.
-
Das Tagesgrauen brach leise über die Berge herein.— Gün ağarması sessizce dağların üzerine yayıldı.
-
Wir erreichten das Ziel im ersten Tagesgrauen.— Hedefe günün ilk ışıklarında ulaştık.