zgodność czynu i zamiaru
Die Übereinstimmung zwischen dem Willen eines Täters und der tatsächlich begangenen Tat.
Zgodność między wolą sprawcy a faktycznie popełnionym czynem.
☞ Używane głównie w kontekście prawniczym.
-
Der Anwalt bestritt die Tateinheit zwischen Vorsatz und Handlung.— Adwokat zaprzeczał istnieniu jedności czynu i zamiaru.
-
Die Staatsanwaltschaft konnte keine Tateinheit nachweisen.— Prokuratura nie była w stanie wykazać tożsamości czynu.
Синонимы