тоніка
Der Grundton oder die Grundnote einer Tonleiter oder eines Akkords in der Musik.
Основний тон або основна нота тональності чи акорду в музиці.
-
Die Tonika bildet das Zentrum der gesamten Tonart.— Тоніка є центром усієї тональності.
-
Der Komponist kehrte immer wieder zur Tonika zurück.— Композитор неодноразово повертався до тоніки.
-
In diesem Akkord ist die Tonika nicht klar erkennbar.— У цьому акорді тоніка не є чітко впізнаваною.
Синонимы