uparty człowiek, buntownik
Eine Person, die eigensinnig, widerspenstig oder ungezogen ist.
Osoba uparta, krnąbrna lub niegrzeczna.
-
Er verhält sich wie ein kleiner Trotzkopf.— Zachowuje się jak mały uparciuch.
-
Dieser Trotzkopf weigert sich, die Wahrheit zu sagen.— Ten uparty głupiec odmawia powiedzenia prawdy.
Синонимы