niechęć, opór
Der Zustand, eine bestimmte Handlung oder Aufgabe nicht tun zu wollen; mangelnde Bereitschaft.
Stan, w którym nie chce się wykonać określonego działania lub zadania; brak chęci.
☞ Gramatycznie jest to rzeczownik (niechęć), lecz często używany jest w kontekstach opisujących niechętną cechę.
-
Seine Unwilligkeit zur Zusammenarbeit war offensichtlich.— Jego niechęć do współpracy była oczywista.
-
Man spürte eine gewisse Unwilligkeit bei der Entscheidung.— Widać było pewną niechęć przy podejmowaniu decyzji.
Синонимы
Антонимы