nieokiełznanie, niepokorneństwo
Die Eigenschaft, sich nicht bändigen, kontrollieren oder unterwerfen zu lassen.
Właściwość polegająca na tym, że nie można tego okiełznać, kontrolować ani podporządkować.
☞ To słowo w języku niemieckim jest rzeczownikiem (die Unzähmbarkeit), a nie przymiotnikiem. Jako przymiotnik istnieje jedynie forma unzähmbar.
-
Seine Unzähmbarkeit war in der ganzen Region bekannt.— Jego nieokiełznaność była znana w całym regionie.
-
Die Unzähmbarkeit der Natur fasziniert viele Menschen.— Nieokiełznaność natury fascynuje wielu ludzi.
Синонимы