pełna własność, absolutna posiadłość
Das uneingeschränkte Recht, eine Sache nach eigenem Belieben zu nutzen und darüber zu verfügen.
Nieograniczone prawo do korzystania z rzeczy według własnego uznania oraz do rozporządzania nią.
☞ Używane głównie w kontekście prawniczym.
-
Der Käufer erlangte den Vollbesitz der Immobilie.— Nabywca uzyskał pełną własność nieruchomości.
-
Sie hat den Vollbesitz an dem Grundstück.— Ona jest pełnoprawną właścicielką tej działki.
-
Der Vollbesitz wurde durch den Vertrag übertragen.— Pełne prawo własności zostało przeniesione na mocy umowy.
Синонимы