uprawniona do wydawania poleceń
Die Befugnis oder das Recht, Anweisungen oder Befehle zu erteilen.
Uprawnienie lub prawo do wydawania instrukcji lub rozkazów.
☞ Zazwyczaj używane jako rzeczownik; jako przymiotnik używane w znaczeniu „upoważniony do wydawania poleceń”.
-
Die Weisungsberechtigung des Abteilungsleiters ist in diesem Projekt klar geregelt.— Uprawnienia kierownika działu w tym projekcie są wyraźnie określone.
-
Die Weisungsberechtigung der Projektleiter muss vor dem Start schriftlich festgelegt werden.— Uprawnienia kierowników projektów do wydawania poleceń muszą zostać ustalone na piśmie przed rozpoczęciem prac.