dziki człowiek, nieokiełznana osoba
Ein wilder, ungezogener oder unkontrollierbarer Mensch.
Osoba dzika, nieokrzesana lub niekontrolowana.
-
Der kleine Junge ist ein echter Wildemann.— Ten mały chłopiec to prawdziwy dzikus.
-
Er verhält sich wie ein Wildemann in der Stadt.— Zachowuje się jak dziki człowiek w mieście.
Синонимы