приємність звучання
Die angenehme, harmonische Qualität des Klangs von Lauten oder Worten.
Приємна, гармонійна якість звучання звуків або слів.
-
Der Dichter achtet sehr auf den Wohllaut seiner Verse.— Поет дуже піклується про гармонійність звучання своїх віршів.
-
Die Sprache besticht durch ihren besonderen Wohllaut.— Ця мова вражає своїм особливим приємним звучанням.
-
Manchmal leidet der Wohllaut unter zu vielen Konsonanten.— Іноді гармонійність звучання страждає через занадто багато приголосних.
Синонимы