wściekły ryk, furia krzyków
Ein lautes, unkontrolliertes Schreien oder Brüllen, das durch starken Zorn hervorgerufen wird.
Głośny, niekontrolowany krzyk lub ryk, wywołany silnym gniewem.
-
Sein Wutgebrüll hallte durch den ganzen Flur.— Jego wściekły krzyk rozbrzmiał po całym korytarzu.
-
Nach dem Wutgebrüll herrschte plötzlich Stille.— Po wybuchu wściekłości nagle zapadła cisza.
-
Man hörte nur noch sein verzweifeltes Wutgebrüll.— Słychać było już tylko jego rozpaczliwy, wściekły krzyk.
Синонимы