mahkum, hükümlü
Ein Mensch, der in einem Zuchthaus (einer Strafanstalt) inhaftiert ist.
Bir ıslahevinde (ceza kurumunda) hapis tutulan kişi.
☞ Tarihsel veya aşağılayıcı anlamda kullanılır.
-
Der alte Zuchthäusler erzählte schreckliche Geschichten.— Yaşlı mahkum korkunç hikayeler anlattı.
-
Man behandelte den Zuchthäusler mit großer Härte.— Mahkumu büyük bir sertlikle muamele gördü.
Синонимы