Глагол Частотностьtop-25k+CEFR C2

blaffen

[ˈblafn̩]
По слогам blaf|fen
◆ Грамматический конструктор
Управление
etwas blaffen A— coś wykrzykiwać
„Er blaffte nur dumme Sprüche."
§ Грамматика
Основные формы · правильный
Infinitiv
blaffen
Präteritum
blaffte
Partizip II
hat geblafft
§Значения
gadulstwo, paplanina
Ungezogen, laut und ohne tieferen Sinn reden oder plappern.
Zachowywać się niegrzecznie, mówić głośno i bez głębszego sensu albo paplać.
разговорное
  1. Das Kind blafft nur den ganzen Tag vor sich hin.
    — Dziecko cały dzień tylko mamrocze pod nosem.
  2. Hör auf, so dumm zu blaffen!
    — Przestań tak głupio szczekać!
Синонимы
Антонимы
wykrzyknąć, wygadywać głupoty
Etwas Unhöfliches oder Taktloses lautstark von sich geben.
Głośno wypowiadać coś niegrzecznego lub nietaktownego.
разговорное
  1. Er hat etwas sehr Unhöfliches geblafft.
    — Wykrzyknął coś bardzo niegrzecznego.
  2. Warum blaffst du mich so an?
    — Dlaczego tak na mnie warczysz?
§ Спряжение — полные таблицы
Präsens презенс
ich blaffe
du blaffst
er/sie/es blafft
wir blaffen
ihr blafft
sie/Sie blaffen
Präteritum претеритум
ich blaffte
du blafftest
er/sie/es blaffte
wir blafften
ihr blafftet
sie/Sie blafften
Imperativ императив
blaff(e) (du)
blaffen wir
blafft (ihr)
blaffen Sie
Konjunktiv I конъюнктив I
ich blaffe
du blaffest
er/sie/es blaffe
wir blaffen
ihr blaffet
sie/Sie blaffen
Konjunktiv II конъюнктив II
ich blaffte
du blafftest
er/sie/es blaffte
wir blafften
ihr blafftet
sie/Sie blafften
Partizip партицип
blaffend Präsens
geblafft Perfekt
Infinitiv инфинитив
blaffen
zu blaffen
§Связанные слова

Сообщить об ошибке