Глагол Частотностьtop-25k+CEFR C2

blaffen

[ˈblafn̩]
По слогам blaf|fen
◆ Грамматический конструктор
Управление
etwas blaffen A— bir şeyler söylemek/söylentilerde bulunmak
„Er blaffte nur dumme Sprüche."
§ Грамматика
Основные формы · правильный
Infinitiv
blaffen
Präteritum
blaffte
Partizip II
hat geblafft
§Значения
gevezelik etmek, saçma sapan konuşmak
Ungezogen, laut und ohne tieferen Sinn reden oder plappern.
Yaramazca, yüksek sesle ve derin bir anlamı olmadan konuşmak veya gevezelik etmek.
разговорное
  1. Das Kind blafft nur den ganzen Tag vor sich hin.
    — Çocuk bütün gün boyunca sadece mırıldanıp duruyor.
  2. Hör auf, so dumm zu blaffen!
    — Öyle aptalca havlamayı bırak artık!
Синонимы
Антонимы
saçmalamak, anlamsız şeyler söylemek
Etwas Unhöfliches oder Taktloses lautstark von sich geben.
Kaba veya nazik olmayan bir şeyi yüksek sesle söylemek.
разговорное
  1. Er hat etwas sehr Unhöfliches geblafft.
    — Çok kaba bir şey söyledi.
  2. Warum blaffst du mich so an?
    — Neden bana böyle bağırıyorsun?
§ Спряжение — полные таблицы
Präsens презенс
ich blaffe
du blaffst
er/sie/es blafft
wir blaffen
ihr blafft
sie/Sie blaffen
Präteritum претеритум
ich blaffte
du blafftest
er/sie/es blaffte
wir blafften
ihr blafftet
sie/Sie blafften
Imperativ императив
blaff(e) (du)
blaffen wir
blafft (ihr)
blaffen Sie
Konjunktiv I конъюнктив I
ich blaffe
du blaffest
er/sie/es blaffe
wir blaffen
ihr blaffet
sie/Sie blaffen
Konjunktiv II конъюнктив II
ich blaffte
du blafftest
er/sie/es blaffte
wir blafften
ihr blafftet
sie/Sie blafften
Partizip партицип
blaffend Präsens
geblafft Perfekt
Infinitiv инфинитив
blaffen
zu blaffen
§Связанные слова

Сообщить об ошибке