Глагол Частотностьtop-25k+CEFR C2

blaffen

[ˈblafn̩]
По слогам blaf|fen
◆ Грамматический конструктор
Управление
etwas blaffen A— щось буркотіти
„Er blaffte nur dumme Sprüche."
§ Грамматика
Основные формы · правильный
Infinitiv
blaffen
Präteritum
blaffte
Partizip II
hat geblafft
§Значения
балакати, пліткувати
Ungezogen, laut und ohne tieferen Sinn reden oder plappern.
Невиховано, голосно та без будь-якого глибшого сенсу говорити або балакати.
разговорное
  1. Das Kind blafft nur den ganzen Tag vor sich hin.
    — Дитина цілий день лише бурмоче собі під ніс.
  2. Hör auf, so dumm zu blaffen!
    — Перестань так дурно гавкати!
Синонимы
Антонимы
виговорити дурниці
Etwas Unhöfliches oder Taktloses lautstark von sich geben.
Голосно вимовляти щось неввічливе або нетактовне.
разговорное
  1. Er hat etwas sehr Unhöfliches geblafft.
    — Він вигукнув щось дуже неввічливе.
  2. Warum blaffst du mich so an?
    — Чому ти так на мене гарчиш?
§ Спряжение — полные таблицы
Präsens презенс
ich blaffe
du blaffst
er/sie/es blafft
wir blaffen
ihr blafft
sie/Sie blaffen
Präteritum претеритум
ich blaffte
du blafftest
er/sie/es blaffte
wir blafften
ihr blafftet
sie/Sie blafften
Imperativ императив
blaff(e) (du)
blaffen wir
blafft (ihr)
blaffen Sie
Konjunktiv I конъюнктив I
ich blaffe
du blaffest
er/sie/es blaffe
wir blaffen
ihr blaffet
sie/Sie blaffen
Konjunktiv II конъюнктив II
ich blaffte
du blafftest
er/sie/es blaffte
wir blafften
ihr blafftet
sie/Sie blafften
Partizip партицип
blaffend Präsens
geblafft Perfekt
Infinitiv инфинитив
blaffen
zu blaffen
§Связанные слова

Сообщить об ошибке