кровоточить
Blut verlieren, meist durch eine Wunde.
Терять кровь из-за раны.
-
Deine Wunde blutet immer noch stark.— Твоя рана всё ещё сильно кровоточит.
-
Er hat sich am Finger geblutet.— Он пустил кровь пальцем.
Синонимы
| ich | blute |
| du | blutest |
| er/sie/es | blutet |
| wir | bluten |
| ihr | blutet |
| sie/Sie | bluten |
| ich | blutete |
| du | blutetest |
| er/sie/es | blutete |
| wir | bluteten |
| ihr | blutetet |
| sie/Sie | bluteten |
| — | ||
| blute | (du) | |
| — | ||
| bluten | wir | |
| blutet | (ihr) | |
| bluten | Sie | |
| ich | blute |
| du | blutest |
| er/sie/es | blute |
| wir | bluten |
| ihr | blutet |
| sie/Sie | bluten |
| ich | blutete |
| du | blutetest |
| er/sie/es | blutete |
| wir | bluteten |
| ihr | blutetet |
| sie/Sie | bluteten |
| blutend | Präsens |
| geblutet | Perfekt |
| bluten |
| zu bluten |