yetim, ebeveysiz
Ohne Eltern lebend oder ohne die elterliche Fürsorge und Begleitung.
Ebeveynler olmadan yaşayan veya ebeveynlerin bakımı ve rehberliği olmadan.
-
Das elterlose Kind wurde von der Tante aufgenommen.— Yetim çocuk, teyzesi tarafından yanına alındı.
-
Er ist seit seinem zehnten Lebensjahr elterlos.— On yaşından beri yetimdir.
-
Die Organisation hilft elterlosen Jugendlichen in Not.— Bu kuruluş, zor durumdaki yetim gençlere yardım ediyor.