doğurulmuş, meydana getirilmiş
Durch Fortpflanzung oder Zeugung entstanden oder hervorgebracht.
Üreme veya doğurma yoluyla meydana gelmiş veya ortaya çıkmış.
☞ Genellikle ‘zeugen’ fiilinin Partizip II’si olarak kullanılır.
-
Das ist ein aus Liebe gezeugtes Kind.— Bu, sevgiyle dünyaya gelmiş bir çocuktur.
-
Diese Gedanken sind aus tiefem Zweifel gezeugt.— Bu düşünceler derin bir şüpheden doğmuştur.
Синонимы