Прилагательное Частотностьtop-25000CEFR C2

grundgütig

[ˈɡʁʊntˌɡyːtɪç]
По слогам grund||tig
§ Грамматика
Сравнение · правильный
Positiv
grundgütig
Komparativ
grundgütiger
Superlativ
am grundgütigsten
§Значения
dobroduszny, z natury łagodny
Von einem Wesen oder Charakter her von Natur aus gütig und wohlwollend.
Z natury, ze względu na swoją istotę lub charakter, łagodny i życzliwy.
возвышенное
  1. Er ist ein grundgütiger Mensch, der niemandem etwas Böses will.
    — To niezwykle dobry człowiek, który nikomu nie życzy źle.
  2. Trotz aller Fehler blieb ihr Wesen grundgütig.
    — Mimo wszystkich błędów jej natura pozostała niezwykle dobra.
  3. Sie begegnete ihm mit einem grundgütigen Lächeln.
    — Przywitała go niezwykle życzliwym uśmiechem.
Синонимы
Антонимы
§Однокоренные
§Связанные слова

Сообщить об ошибке