język izolowany
Ein Sprachtyp, bei dem grammatische Beziehungen durch selbstständige Wörter und nicht durch Flexion ausgedrückt werden (z. B. Chinesisch).
Typ języka, w którym relacje gramatyczne wyrażane są za pomocą samodzielnych słów, a nie przez fleksję (np. chiński).
-
Das klassische Chinesisch ist ein Paradebeispiel für eine Isolierende Sprache.— Klasyczny język chiński jest wzorcowym przykładem języka izolującego.
-
Viele Linguisten untersuchen, wie eine isolierende Sprache ihre Grammatik strukturiert.— Wielu językoznawców bada, w jaki sposób język izolujący strukturyzuje swoją gramatykę.