yalnız dil
Ein Sprachtyp, bei dem grammatische Beziehungen durch selbstständige Wörter und nicht durch Flexion ausgedrückt werden (z. B. Chinesisch).
Gramatik ilişkilerin çekim yoluyla değil, bağımsız kelimeler aracılığıyla ifade edildiği bir dil türüdür (örneğin Çince).
-
Das klassische Chinesisch ist ein Paradebeispiel für eine Isolierende Sprache.— Klasik Çince, izolasyoncu bir dilin tipik bir örneğidir.
-
Viele Linguisten untersuchen, wie eine isolierende Sprache ihre Grammatik strukturiert.— Birçok dilbilimci, izole bir dilin gramerini nasıl yapılandırdığını inceliyor.