Глагол Частотностьtop-25k+CEFR B1

klackern

[ˈklakɐn]
По слогам klack|ern
◆ Грамматический конструктор
Управление
klackern N— klackerlemek
„Die Holzperlen klackern in der Schale."
§ Грамматика
Основные формы · правильный
Infinitiv
klackern
Präteritum
klackerte
Partizip II
hat geklackert
§Значения
tıkırdamak, çıtırdamak
Ein helles, rhythmisches Klappern oder Klacken mit einem hohlen Geräusch erzeugen.
Boş bir ses çıkararak, parlak ve ritmik bir takırtı veya tıkırtı meydana getirir.
нейтральное
  1. Die Holzperlen klackern in der Schachtel.
    — Ahşap boncuklar kutunun içinde birbirine çarpıyor.
  2. Die alten Schlüssel klackerten in seiner Tasche.
    — Eski anahtarlar cebinde şıngırdıyordu.
Синонимы
gürültüyle koşmak
Mit einem harten, klappernden Geräusch schnell über eine Oberfläche laufen oder sich bewegen.
Sert ve takırtılı bir sesle, bir yüzey üzerinde hızla koşmak veya hareket etmek.
нейтральное
  1. Die Hufe der Pferde klackerten auf dem Pflaster.
    — Atların toynakları kaldırım taşlarında takırdadı.
  2. Er ist mit seinen schweren Stiefeln durch die Halle geklackert.
    — Ağır çizmeleriyle salon boyunca güm güm yürüdü.
gevezelik etmek, saçmalamak
In der Umgangssprache: Ununterbrochen und oft sinnlos reden.
Günlük dilde: Kesintisiz ve çoğu zaman anlamsız şekilde konuşmak.
разговорное
☞ Genellikle boş konuşmalar için aşağılayıcı bir şekilde kullanılır.
  1. Hör auf, so viel zu klackern!
    — O kadar çok tıkırdamayı bırak artık!
  2. Sie hat den ganzen Abend nur vor sich hin geklackert.
    — Bütün akşam boyunca sadece kendi kendine mırıldanıp durdu.
§ Спряжение — полные таблицы
Präsens презенс
ich klackere
du klackerst
er/sie/es klackert
wir klackern
ihr klackert
sie/Sie klackern
Präteritum претеритум
ich klackerte
du klackertest
er/sie/es klackerte
wir klackerten
ihr klackertet
sie/Sie klackerten
Imperativ императив
klackere (du)
klackern wir
klackert (ihr)
klackern Sie
Konjunktiv I конъюнктив I
ich klackere
du klackerest
er/sie/es klackere
wir klackern
ihr klackeret
sie/Sie klackern
Konjunktiv II конъюнктив II
ich klackerte
du klackertet
er/sie/es klackerte
wir klackerten
ihr klackertet
sie/Sie klackerten
Partizip партицип
klackernd Präsens
geklackert Perfekt
Infinitiv инфинитив
klackern
zu klackern
§Связанные слова

Сообщить об ошибке