kollidieren

[kollidiˈʁən]

По слогам kol|li|die|ren

◆ Грамматический конструктор

Управление

mit jdm./etw. kollidieren D— zderzyć się z kimś/czymś

„Das Auto kollidierte mit einem Baum."

§ Грамматика

Основные формы · правильный

Infinitiv

kollidieren

Präteritum

kollidierte

Partizip II

ist kollidiert

§Значения

zderzyć się, zderzenie

Zusammenstoßen, meist bei Fahrzeugen oder Himmelskörpern.

Zderzenie, zwykle pojazdów lub ciał niebieskich.

нейтральное

Zwei Flugzeuge sind in der Luft kollidiert.

— Dwa samoloty zderzyły się w powietrzu.
Das Auto ist mit einem Baum kollidiert.

— Samochód zderzył się z drzewem.

Синонимы

kolidować

In einen Konflikt geraten oder nicht miteinander vereinbar sein.

Wpaść w konflikt lub być ze sobą nie do pogodzenia.

возвышенное терминологическое

☞ Często używane w przenośnym znaczeniu w odniesieniu do interesów lub opinii.

Seine Interessen kollidieren oft mit denen der Firma.

— Jego zainteresowania często kolidują z interesami firmy.
Die neuen Pläne sind mit dem Gesetz kollidiert.

— Nowe plany kolidowały z prawem.

Антонимы

§ Спряжение — полные таблицы

Präsens презенс

Präteritum претеритум

Imperativ императив

Konjunktiv I конъюнктив I

Konjunktiv II конъюнктив II

Partizip партицип

kollidierend	Präsens
kollidiert	Perfekt

Infinitiv инфинитив

kollidieren

zu kollidieren

§Связанные слова