Глагол Частотностьtop-25k+CEFR C1

kollidieren

[kollidiˈʁən]
По слогам kol|li|die|ren
◆ Грамматический конструктор
Управление
mit jdm./etw. kollidieren D— biriyle/bir şeyle çarpışmak
„Das Auto kollidierte mit einem Baum."
§ Грамматика
Основные формы · правильный
Infinitiv
kollidieren
Präteritum
kollidierte
Partizip II
ist kollidiert
§Значения
çarpışmak
Zusammenstoßen, meist bei Fahrzeugen oder Himmelskörpern.
Çarpışma; genellikle taşıtlar veya gök cisimleri arasında meydana gelir.
нейтральное
  1. Zwei Flugzeuge sind in der Luft kollidiert.
    — İki uçak havada çarpıştı.
  2. Das Auto ist mit einem Baum kollidiert.
    — Araba bir ağaca çarptı.
çatışmak, çelişmek
In einen Konflikt geraten oder nicht miteinander vereinbar sein.
Bir çatışmaya girmek veya birbirleriyle uyumlu olmamak.
возвышенное терминологическое
☞ Genellikle mecazi anlamda çıkarlar veya görüşler için kullanılır.
  1. Seine Interessen kollidieren oft mit denen der Firma.
    — Onun çıkarları sık sık şirketin çıkarlarıyla çatışır.
  2. Die neuen Pläne sind mit dem Gesetz kollidiert.
    — Yeni planlar yasayla çelişti.
Антонимы
§ Спряжение — полные таблицы
Präsens презенс
ich kollidiere
du kollidierst
er/sie/es kollidiert
wir kollidieren
ihr kollidiert
sie/Sie kollidieren
Präteritum претеритум
ich kollidierte
du kollidiertest
er/sie/es kollidierte
wir kollidierten
ihr kollidiertet
sie/Sie kollidierten
Imperativ императив
kollidiere (du)
kollidieren wir
kollidiert (ihr)
kollidieren Sie
Konjunktiv I конъюнктив I
ich kollidiere
du kollidierest
er/sie/es kollidiere
wir kollidieren
ihr kollidieret
sie/Sie kollidieren
Konjunktiv II конъюнктив II
ich kollidierte
du kollidiertest
er/sie/es kollidierte
wir kollidierten
ihr kollidiertet
sie/Sie kollidierten
Partizip партицип
kollidierend Präsens
kollidiert Perfekt
Infinitiv инфинитив
kollidieren
zu kollidieren
§Связанные слова

Сообщить об ошибке