görevlendirilmiş, yetkilendirilmiş, bir görevi üstlenmiş
Mit einem Auftrag oder einer Vollmacht versehen; beauftragt, bevollmächtigt.
Bir görev veya yetki ile donatılmış; görevlendirilmiş, yetkilendirilmiş.
☞ Öncelikle hukuk biliminde kullanılır.
-
Der vom Mandanten kommittierte Anwalt vertritt ihn vor Gericht.— Müvekkil tarafından atanan avukat, onu mahkemede temsil eder.
-
Der Kaufmann hat den Makler mit dem Verkauf kommittiert.— Tüccar, satış işini emlakçıya emanet etti.
Синонимы
Антонимы