ustępujący, uległy
Nachgebend, Kompromisse eingehend oder Zugeständnisse machend.
Ustępujący, wchodzący w kompromisy lub skłaniający się do ustępstw.
-
Er zeigte sich in der Verhandlung sehr konzedierend.— Podczas rozprawy okazał się bardzo ustępliwy.
-
Ihre konzedierende Haltung half bei der Lösung des Konflikts.— Jej wyrozumiała postawa pomogła w rozwiązaniu konfliktu.
-
Die Verhandlungspartner blieben nicht konzedierend.— Strony negocjacji nie okazały żadnej uległości.
Синонимы
Антонимы