lorcheln

[ˈlɔʁçl̩n]

По слогам lor|cheln

◆ Грамматический конструктор

Управление

etw. lorcheln A— coś mamrotać pod nosem

„Er lorcherte nur ein paar unklare Worte vor sich hin."

§ Грамматика

Основные формы · правильный

Infinitiv

lorcheln

Präteritum

lorchelte

Partizip II

hat gelorchelt

§Значения

mętlić, niezdarnie majstrować

Etwas ungeschickt, mühsam oder unbeholfen tun.

Robić coś niezdarnie, z trudem lub nieporadnie.

разговорное

Er lorchelt schon seit einer Stunde an diesem Computer.

— Już od godziny brzdąka na tym komputerze.
Warum hast du so lange an der Aufgabe gelorchelt?

— Dlaczego tak długo majstałeś przy tym zadaniu?

Синонимы

stammeln·murmeln·labern

Антонимы

plappern·sagen

kłusować, poruszać się niezdarnie

Sich ungeschickt oder schwerfällig bewegen.

Poruszać się niezdarnie lub powoli.

разговорное

Der Bär lorchelte durch den dichten Wald.

— Niedźwiedź przemykał przez gęsty las.
Sie lorchelte mühsam den steilen Hang hinauf.

— Z trudem wspinała się po stromym zboczu.

§ Спряжение — полные таблицы

Präsens презенс

ich	lorchele
du	lorchelst
er/sie/es	lorchelt
wir	lorcheln
ihr	lorchelt
sie/Sie	lorcheln

Präteritum претеритум

ich	lorchelte
du	lorcheltest
er/sie/es	lorchelte
wir	lorchelten
ihr	lorcheltet
sie/Sie	lorchelten

Imperativ императив

—
lorchele	(du)
—
lorcheln	wir
lorchelt	(ihr)
lorcheln	Sie

Konjunktiv I конъюнктив I

ich	lorchele
du	lorchelest
er/sie/es	lorchele
wir	lorcheln
ihr	lorchelet
sie/Sie	lorcheln

Konjunktiv II конъюнктив II

ich	lorchelte
du	lorcheltest
er/sie/es	lorchelte
wir	lorchelten
ihr	lorcheltet
sie/Sie	lorchelten

Partizip партицип

lorchelnd	Präsens
gelorchelt	Perfekt

Infinitiv инфинитив

lorcheln

zu lorcheln

§Однокоренные

dieLorchel

lorchel

§Связанные слова

reden·sprechen·säuseln