ablatif
Grammatikalisch bezeichnend für den Kasus des Ablativs oder eine Funktion, die den Ablativ ersetzt.
Ablatif halini veya ablatifi ikame eden bir işlevi tanımlayan gramer özelliği.
☞ Öncelikle dilbilimde kullanılır.
-
Die Sprache nutzt eine privativische Endung.— Bu dil, eksiltme anlamı taşıyan bir ek kullanır.
-
Diese Form ist rein privativisch.— Bu biçim tamamen negatif anlamlıdır.
Синонимы
Антонимы