wytrącać (chemia)
In der Chemie oder Physik: Einen Stoff aus einer Lösung durch chemische oder physikalische Prozesse ausfällen.
W chemii lub fizyce: Wydzielanie substancji z roztworu poprzez procesy chemiczne lub fizyczne.
-
Das Silberchlorid wird in der Lösung präzipiert.— Chlorek srebra wytrąca się w roztworze.
-
Durch Zugabe von Säure wurde das Protein präzipiert.— Po dodaniu kwasu białko wytrąciło się.
Синонимы