quabbeln

[ˈkvabl̩n]

По слогам quab|beln

◆ Грамматический конструктор

Управление

quabbeln N— quabbeln.

„Die Kinder quabbeln ununterbrochen."

über etwas quabbeln A— gadawać o czymś

„Hör auf, über den Film zu quabbeln."

§ Грамматика

Основные формы · правильный

Infinitiv

quabbeln

Präteritum

quabbelte

Partizip II

hat gequabbelt

§Значения

gadulstwo, paplanie

Ununterbrochen, oft ohne wirklichen Sinn oder Inhalt, reden.

Mówić nieprzerwanie, często bez żadnego prawdziwego sensu lub treści.

разговорное

Hör auf, die ganze Zeit nur zu quabbeln!

— Przestań ciągle tylko gadać!
Die Kinder haben den ganzen Nachmittag gequabbelt.

— Dzieci gaworzyły przez całe popołudnie.
Er quabbelt ständig über seine Arbeit.

— Ciągle gada o swojej pracy.

Синонимы

plappern·labern·quatschen

bełkotać (mowa niemowląt)

Das unverständliche Sprechen von Kleinkindern oder Babys.

Niezrozumiała mowa małych dzieci lub niemowląt.

нейтральное

Das Baby quabbelt glücklich in seinem Bett.

— Dziecko szczęśliwie beczy w swoim łóżeczku.
Sie hat den ganzen Abend nur gequabbelt.

— Cały wieczór tylko gaworzyła.

§ Спряжение — полные таблицы

Präsens презенс

ich	quabble
du	quabbelst
er/sie/es	quabbelt
wir	quabbeln
ihr	quabbelt
sie/Sie	quabbeln

Präteritum претеритум

ich	quabbelte
du	quabbeltest
er/sie/es	quabbelte
wir	quabbelten
ihr	quabbeltet
sie/Sie	quabbelten

Imperativ императив

—
quabble	(du)
—
quabbeln	wir
quabbelt	(ihr)
quabbeln	Sie

Konjunktiv I конъюнктив I

ich	quabble
du	quabbelest
er/sie/es	quabble
wir	quabbeln
ihr	quabbelest
sie/Sie	quabbeln

Konjunktiv II конъюнктив II

ich	quabbelte
du	quabbeltest
er/sie/es	quabbelte
wir	quabbelten
ihr	quabbeltet
sie/Sie	quabbelten

Partizip партицип

quabbelnd	Präsens
gequabbelt	Perfekt

Infinitiv инфинитив

quabbeln

zu quabbeln

§Однокоренные

§Связанные слова

reden·sprechen·murmeln