schubbern

[ˈʃʊbɐn]

По слогам schub|bern

◆ Грамматический конструктор

Возвратность

Управление

jdn. schubbern A— kogoś szubrować

„Die Kinder schubbern sich gegenseitig auf dem Spielplatz."

§ Грамматика

Основные формы · правильный

Infinitiv

schubbern

Präteritum

schubberte

Partizip II

hat geschubbert

§Значения

szorować, wycierać

Etwas mit der Hand oder einem Tuch kräftig reiben oder schrubben, um es zu reinigen.

Mocno wycierać lub szorować coś ręką lub ściereczką, aby to wyczyścić.

разговорное

Ich muss den Fleck auf dem Tisch erst mal ordentlich schubbern.

— Muszę najpierw porządnie wyszorować plamę na stole.
Sie hat den Boden den ganzen Vormittag geschubbert.

— Całe przedpołudnie szorowała podłogę.

Синонимы

obebrać skórę, otrzeć się

Sich oder jemanden durch Reibung oder Schrammen leicht verletzen.

Łatwo zranić siebie lub kogoś poprzez otarcia lub zadrapania.

разговорное

☞ Często używane w związku z otarciami skóry.

Das Kind ist hingefallen und hat sich das Knie geschubbert.

— Dziecko upadło i otarło sobie kolano.
Beim Stolpern über den Stein schubbert er sich den Ellbogen.

— Potknąwszy się o kamień, otarł łokieć.

§ Спряжение — полные таблицы

Präsens презенс

Präteritum претеритум

Imperativ императив

Konjunktiv I конъюнктив I

Konjunktiv II конъюнктив II

Partizip партицип

schubbernd	Präsens
geschubbert	Perfekt

Infinitiv инфинитив

schubbern

zu schubbern

§Связанные слова