Глагол Частотностьtop-25k+CEFR C2

spöken

[ˈspøːkən]
По слогам spö|ken
§ Грамматика
Основные формы · правильный
Infinitiv
spöken
Präteritum
spökte
Partizip II
hat gespökt
§Значения
подшучивать, насмехаться
Sich über jemanden oder etwas lustig machen oder spöttisch reden.
Насмехаться над кем-то или говорить в издевательской манере.
разговорное DE·W
☞ Региональное разговорное выражение.
  1. Sie spöken über seine neue Frisur.
    — Они подшучивали над его новой прической.
  2. Warum hast du so über mich gespökt?
    — Почему ты так насмехался надо мной?
Синонимы
Антонимы
§ Спряжение — полные таблицы
Präsens презенс
ich spöke
du spökst
er/sie/es spökt
wir spöken
ihr spökt
sie/Sie spöken
Präteritum претеритум
ich spökte
du spöktest
er/sie/es spökte
wir spökten
ihr spöktet
sie/Sie spökten
Imperativ императив
spöke (du)
spöken wir
spökt (ihr)
spöken Sie
Konjunktiv I конъюнктив I
ich spöke
du spökest
er/sie/es spöke
wir spöken
ihr spöket
sie/Sie spöken
Konjunktiv II конъюнктив II
ich spökte
du spöktest
er/sie/es spökte
wir spökten
ihr spöktet
sie/Sie spökten
Partizip партицип
spökend Präsens
gespökt Perfekt
Infinitiv инфинитив
spöken
zu spöken
§Однокоренные
§Связанные слова

Сообщить об ошибке