stäbeln

[ˈʃtɛːbl̩n]

По слогам stä|beln

◆ Грамматический конструктор

Управление

stäbeln N— stäbeln.

„Die kleinen Kinder stäbeln im Garten."

§ Грамматика

Основные формы · правильный

Infinitiv

stäbeln

Präteritum

stäbelte

Partizip II

hat gestäbelt

§Значения

działać niezdarnie

In einer ungeschickten, tollpatschigen oder unbeholfenen Art und Weise handeln.

Postępować w niezręczny, niezdarny lub nieporadny sposób.

разговорное DE·S A

Er hat bei der Arbeit wieder total gestäbelt.

— Znowu kompletnie się pomylił w pracy.
Hör auf so zu stäbeln!

— Przestań tak dłubać!

Синонимы

mętlić się, poruszać niezdarnie

Sich ungeschickt oder unkoordiniert bewegen.

Poruszać się niezdarnie lub niekoordynowanie.

разговорное

Das Kind ist über den Teppich gestäbelt.

— Dziecko przetoczyło się po dywanie.
Sie stäbelt nur herum und findet den Schlüssel nicht.

— Maca wszędzie wokół, ale nie może znaleźć klucza.

§ Спряжение — полные таблицы

Präsens презенс

Präteritum претеритум

Imperativ императив

Konjunktiv I конъюнктив I

Konjunktiv II конъюнктив II

Partizip партицип

stäbelnd	Präsens
gestäbelt	Perfekt

Infinitiv инфинитив

stäbeln

zu stäbeln

§Связанные слова