глухонімий
Eine Kombination aus Taubheit und Blindheit, bei der sowohl das Gehör als auch das Sehvermögen fehlen.
Поєднання глухоти та сліпоти, при якому відсутні як слух, так і зір.
-
Die taubblinde Frau kommuniziert über taktile Zeichen.— Жінка, яка не чує і не бачить, спілкується за допомогою тактильних знаків.
-
Es gibt spezielle Schulen für taubblinde Kinder.— Існують спеціальні школи для глухонімих дітей.
-
Er ist seit seiner Geburt taubblind.— Він з народження глухонімий та сліпий.