tobeln

[ˈtoːbl̩n]

По слогам to|beln

◆ Грамматический конструктор

Управление

tobeln N— tobeln.

„Die Kinder tobeln im Garten."

§ Грамматика

Основные формы · правильный

Infinitiv

tobeln

Präteritum

tobelte

Partizip II

hat getobelt

§Значения

harcować, bawić się

Wild, ungestümt und ohne Rücksicht auf Verluste spielen oder sich bewegen.

Grać lub poruszać się dziko, gwałtownie i bez względu na ponoszone straty.

нейтральное

Die kleinen Kinder tobeln im Garten.

— Małe dzieci hałasują w ogrodzie.
Die jungen Welpen tobeln wild auf der grünen Wiese herum.

— Młode szczenięta szaleńczo biegają po zielonej łące.

Синонимы

toben·rasen

Антонимы

ruhen·schlummern

szaleć, szaleć burzą

Wütend, heftig oder unkontrolliert agieren oder toben (oft im übertragenen Sinne für Naturereignisse).

Postępować wściekle, gwałtownie lub niekontrolowanie; szaleć (często w sensie przenośnym w odniesieniu do zjawisk przyrodniczych).

нейтральное

In der Nacht tobelte ein gewaltiger Sturm über das Land.

— W nocy nad krajem szalała potężna burza.
Ein heftiger Sturm tobelt die ganze Nacht über das Meer.

— Gwałtowna burza szaleje całą noc nad morzem.

§ Спряжение — полные таблицы

Präsens презенс

ich	toble
du	tobelst
er/sie/es	tobelt
wir	tobeln
ihr	tobelt
sie/Sie	tobeln

Präteritum претеритум

ich	tobelte
du	tobeltest
er/sie/es	tobelte
wir	tobelten
ihr	tobeltet
sie/Sie	tobelten

Imperativ императив

—
toble	(du)
—
tobeln	wir
tobelt	(ihr)
tobeln	Sie

Konjunktiv I конъюнктив I

ich	toble
du	tobelst
er/sie/es	toble
wir	tobeln
ihr	tobelt
sie/Sie	tobeln

Konjunktiv II конъюнктив II

ich	tobelte
du	tobeltest
er/sie/es	tobelte
wir	tobelten
ihr	tobeltet
sie/Sie	tobelten

Partizip партицип

tobelnd	Präsens
getobelt	Perfekt

Infinitiv инфинитив

tobeln

zu tobeln

§Однокоренные

toben

harcować, bawić się wywijając

§Связанные слова

rasen·wüten·laufen