sesleri duyamayan
Unfähig, Töne oder Geräusche zu hören; taub gegenüber akustischen Reizen.
Sesleri veya gürültüleri duyamayan; işitsel uyarıcılara karşı sağır.
☞ Uzmanlık alanında veya tıbbi amaçlarla kullanılır.
-
Der Patient ist seit dem Unfall tontäubig.— Hasta, kaza sonrasından beri işitme yetisini kaybetmiştir.
-
Er ist leider völlig tontäubig.— Ne yazık ki o tamamen işitme engelli.
Синонимы