um·stapeln

[ˈʊmˌʃtaːpl̩n]

По слогам um|sta|peln

◆ Грамматический конструктор

Управление

etwas umstapeln A— coś przestawiać

„Er muss die schweren Kisten im Keller umstapeln."

§ Грамматика

Основные формы · правильный · Отделяемая

Infinitiv

umstapeln

Präteritum

stapelte um

Partizip II

hat umgestapelt

§Значения

przełożyć, przearanżować stosy

Etwas, das bereits in einem Stapel liegt, neu anordnen oder umstellen.

Przestawienie lub ponowne ułożenie czegoś, co już znajduje się w stosie.

нейтральное

Ich muss die Bücher im Regal erst einmal umstapeln.

— Muszę najpierw przestawić książki na półce.
Er hat die Kartons im Keller umgestapelt.

— Przełożył kartonowe pudełka w piwnicy.

Синонимы

umräumen

restrukturyzować, reorganizować

In einem übertragenen Sinne: Informationen, Daten oder Konzepte neu strukturieren.

W znaczeniu przenośnym: ponowna strukturyzacja informacji, danych lub koncepcji.

нейтральное терминологическое

☞ Często używane w kontekście przetwarzania danych lub organizacji.

Wir müssen die vorhandenen Daten umstapeln, um sie besser zu analysieren.

— Musimy przearanżować dostępne dane, aby móc je lepiej analizować.

§ Спряжение — полные таблицы

trennbar

Präsens презенс

ich	staple	um
du	stapelst	um
er/sie/es	stapelt	um
wir	stapeln	um
ihr	stapelt	um
sie/Sie	stapeln	um

Präteritum претеритум

ich	stapelte	um
du	stapeltest	um
er/sie/es	stapelte	um
wir	stapelten	um
ihr	stapeltet	um
sie/Sie	stapelten	um

Imperativ императив

—
staple	(du)	um
—
stapeln	wir	um
stapelt	(ihr)	um
stapeln	Sie	um

Konjunktiv I конъюнктив I

ich	staple	um
du	stapelest	um
er/sie/es	staple	um
wir	stapeln	um
ihr	staplet	um
sie/Sie	stapeln	um

Konjunktiv II конъюнктив II

ich	stapelte	um
du	stapeltest	um
er/sie/es	stapelte	um
wir	stapelten	um
ihr	stapeltet	um
sie/Sie	stapelten	um

Partizip партицип

umstapelnd	Präsens
umgestapelt	Perfekt

Infinitiv инфинитив

umstapeln

umzustapeln

§Однокоренные

derStapel

stos, sterta

stapelbar

§Связанные слова

schichten·sortieren·lagern