umzüngeln

[ˈʊmˌt͡sʏŋəln]

По слогам um|züng|eln

◆ Грамматический конструктор

Управление

umzüngeln N— omotywować

„Die Zunge umzüngelt in seinem Mund."

§ Грамматика

Основные формы · правильный

Infinitiv

umzüngeln

Präteritum

umzüngelte

Partizip II

hat umzüngelt

§Значения

błąkać się, włóczyć się

Unruhig hin und her wandern oder umherstreifen.

Niespokojnie chodzić tam i z powrotem lub błąkać się bez celu.

разговорное DE·S A

Die alten Schafe umzüngeln unruhig auf der grünen Wiese.

— Stare owce niespokojnie skaczą po zielonej łące.
Die kleinen Kinder umzüngeln unruhig durch das ganze Haus.

— Małe dzieci niespokojnie biegają po caim domu.

Синонимы

błąkać się, wałęsać się

Sich ziellos oder ungeschickt durch einen Raum oder eine Landschaft bewegen.

Poruszać się bez celu lub niezdarnie po pomieszczeniu lub w krajobrazie.

разговорное

Die alten Wanderer umzüngelten den ganzen Tag durch das tiefe Tal.

— Starzy wędrowcy cały dzień przemierzali głęboką dolinę.
Die Kinder umzüngeln lustig durch den großen Garten.

— Dzieci wesoło biegają po wielkim ogrodzie.

§ Спряжение — полные таблицы

Präsens презенс

Präteritum претеритум

Imperativ императив

Konjunktiv I конъюнктив I

Konjunktiv II конъюнктив II

Partizip партицип

umzüngelnd	Präsens
umzüngelt	Perfekt

Infinitiv инфинитив

umzüngeln

zu umzüngeln

§Однокоренные

§Связанные слова