czasownik bezosobowy
Ein Verb, das kein grammatikalisches Subjekt benötigt und nicht auf eine bestimmte Person bezogen ist.
Czasownik, który nie wymaga gramatycznego podmiotu i nie odnosi się do konkretnej osoby.
-
In der Grammatik ist 'es regnet' ein unpersönliches Verb.— W gramatyce „es regnet” jest czasownikiem bezosobowym.
-
In diesem Satz wird ein unpersönliches Verb verwendet.— W tym zdaniu użyto czasownika bezosobowego.