niewystarczający, nieodpowiedni, niedostateczny
Zu gering oder zu wenig im Vergleich zu einem Maß, einer Norm oder einer Erwartung.
Zbyt mało lub niewystarczająco w porównaniu z miarą, normą lub oczekiwaniem.
-
Die untermaßige Menge an Vitaminen schadet der Gesundheit.— Niewystarczająca ilość witamin szkodzi zdrowiu.
-
Sein Gehalt war für die schwere Arbeit untermaßig.— Jego pensja była niewystarczająca w porównaniu z ciężką pracą.
-
Die Ergebnisse der Studie sind leider untermaßig.— Niestety, wyniki badania są niewystarczające.
Синонимы
Антонимы