verheulen

[fɛɐ̯ˈhɔʏ̯lən]

По слогам ver|heu|len

◆ Грамматический конструктор

Управление

etw. verheulen A— wypłakać coś.

„Er verheulte seine ganze Trauer."

§ Грамматика

Основные формы · правильный

Infinitiv

verheulen

Präteritum

verheulte

Partizip II

hat verheult

§Значения

wyć, głośno szlochać

Lautstark und klagend weinen.

Głośno i żałośnie płakać.

нейтральное

Das kleine Kind verheulte den ganzen Abend.

— Małe dziecko płakało przez cały wieczór.
Sie hat vor Schmerz laut verheult.

— Płakała głośno z bólu.

Синонимы

weinen·schluchzen·jammern

narzekać, jęczeć

Etwas (meist Negatives) durch Klagen oder Jammern ausdrücken oder beklagen.

Wyrażać lub ubolewać nad czymś (zazwyczaj czymś negatywnym) poprzez narzekania lub skargi.

разговорное

☞ Często w znaczeniu „narzekać na coś”.

Hör auf, ständig über das Wetter zu verheulen!

— Przestań ciągle narzekać na pogodę!
Er hat nur seine Probleme verheult.

— Tylko wypłakał się z powodu swoich problemów.

§ Спряжение — полные таблицы

Präsens презенс

ich	verheule
du	verheulst
er/sie/es	verheult
wir	verheulen
ihr	verheult
sie/Sie	verheulen

Präteritum претеритум

ich	verheulte
du	verheultest
er/sie/es	verheulte
wir	verheulten
ihr	verheultet
sie/Sie	verheulten

Imperativ императив

—
verheule	(du)
—
verheulen	wir
verheult	(ihr)
verheulen	Sie

Konjunktiv I конъюнктив I

ich	verheule
du	verheulest
er/sie/es	verheule
wir	verheulen
ihr	verheulet
sie/Sie	verheulen

Konjunktiv II конъюнктив II

ich	verheulte
du	verheultest
er/sie/es	verheulte
wir	verheulten
ihr	verheultet
sie/Sie	verheulten

Partizip партицип

verheulend	Präsens
verheult	Perfekt

Infinitiv инфинитив

verheulen

zu verheulen

§Однокоренные

§Связанные слова

weinen·schluchzen·tränen