ortaya çıkan, beliren
Etwas, das sichtbar wird oder plötzlich in Erscheinung tritt.
Görünür hale gelen veya aniden ortaya çıkan bir şey.
☞ “vorscheinen” fiilinin I. ortacıdır; nadiren bağımsız bir sıfat olarak kullanılır.
-
Das vorscheinende Licht war sehr hell.— Görünen ışık çok parlaktı.
-
Ein vorscheinendes Gesicht erfreute sie.— Görünen bir yüz onu mutlu etti.
Синонимы
Антонимы