vulgarisieren

[vulɡaˈʁiːzɪʁən]

По слогам vul|ga|ri|sie|ren

◆ Грамматический конструктор

Управление

etwas vulgarisieren A— coś upraszczać/uprzedmiotawiać

„Er neigt dazu, komplexe Sachverhalte zu vulgarisieren."

§ Грамматика

Основные формы · правильный

Infinitiv

vulgarisieren

Präteritum

vulgarisierte

Partizip II

hat vulgarisiert

§Значения

wulgaryzować, upraszczać

Einen Inhalt oder eine Sprache so vereinfachen, dass sie den Massen zugänglich ist, aber an Tiefe oder Qualität verliert.

Uprościć treść lub język tak, aby stały się dostępne dla mas, jednak tracą przy tym na głębi i jakości.

нейтральное

Man darf komplexe wissenschaftliche Theorien nicht zu stark vulgarisieren.

— Nie wolno nadmiernie upraszczać złożonych teorii naukowych.
Die Medien haben das Thema leider massiv vulgarisiert.

— Niestety media w dużym stopniu spłyciły to zagadnienie.

Синонимы

Антонимы

degradować, poniżać

Etwas ins Gemeine, Ungebildete oder Geschmacklose herabwürdigen.

Odzierać coś z godności, sprowadzać do poziomu tego, co pospolite, nieokrzesane lub pozbawione smaku.

возвышенное

☞ Często używane w znaczeniu „pozostawić w stanie degradacji”.

Er hat seinen Kunststil über die Jahre vulgarisiert.

— Z biegiem lat upraszczał swój styl artystyczny.
Die Sprache wurde durch den ständigen Gebrauch vulgarisiert.

— Język uległ wulgaryzacji wskutek ciągłego używania.

§ Спряжение — полные таблицы

Präsens презенс

Präteritum претеритум

Imperativ императив

Konjunktiv I конъюнктив I

Konjunktiv II конъюнктив II

Partizip партицип

vulgarisierend	Präsens
vulgarisiert	Perfekt

Infinitiv инфинитив

vulgarisieren

zu vulgarisieren

§Связанные слова