s’enfuir
Sich schnell von einem Ort oder einer Person weg durch Laufen entfernen.
S’éloigner rapidement d’un lieu ou d’une personne en courant.
-
Das Kind rennt vor dem Hund weg.
-
Sie ist einfach plötzlich weggerannt.
Синонимы
| ich | renne | weg |
| du | rennst | weg |
| er/sie/es | rennt | weg |
| wir | rennen | weg |
| ihr | rennt | weg |
| sie/Sie | rennen | weg |
| ich | rannte | weg |
| du | ranntest | weg |
| er/sie/es | rannte | weg |
| wir | rannten | weg |
| ihr | ranntet | weg |
| sie/Sie | rannten | weg |
| — | ||
| renn(e) | (du) | weg |
| — | ||
| rennen | wir | weg |
| rennt | (ihr) | weg |
| rennen | Sie | weg |
| ich | renne | weg |
| du | rennest | weg |
| er/sie/es | renne | weg |
| wir | rennen | weg |
| ihr | rennnet | weg |
| sie/Sie | rennen | weg |
| ich | rannte | weg |
| du | ranntest | weg |
| er/sie/es | rannte | weg |
| wir | rannten | weg |
| ihr | ranntet | weg |
| sie/Sie | rannten | weg |
| wegrennend | Präsens |
| weggerannt | Perfekt |
| wegrennen |
| wegzurennen |