Глагол Частотностьtop-25k+CEFR B2

weg·schubsen

[ˈvɛkˌʃuːbn̩]
По слогам weg|schub|sen
◆ Грамматический конструктор
Управление
jdn. wegschubsen A— odepchnąć kogoś
„Er hat den Jungen einfach weggeschubst."
§ Грамматика
Основные формы · правильный · Отделяемая
Infinitiv
wegschubsen
Präteritum
schubste weg
Partizip II
hat weggeschubst
§Значения
odpychać
Jemanden oder etwas mit der Hand oder dem Körper wegschieben.
Odepchnąć kogoś lub coś ręką lub ciałem.
нейтральное
  1. Er schubste den Stuhl vorsichtig weg.
    — Ostrożnie odsunął krzesło na bok.
  2. Sie hat die Kiste einfach weggeschubst.
    — Po prostu odepchnęła tę skrzynię.
Синонимы
Антонимы
odpychać, odsuwać
Jemanden grob oder unsanft von sich wegstoßen.
Odrzucić kogoś gwałtownie lub niedelikatnie od siebie.
разговорное
☞ Często oznacza agresywny lub niegrzeczny gest.
  1. Der Junge hat seinen Freund wütend weggeschubst.
    — Chłopiec ze złością odpychnął swojego przyjaciela.
  2. Warum hast du mich so weggeschubst?
    — Dlaczego tak mnie odepchnąłeś?
§ Спряжение — полные таблицы
trennbar
Präsens презенс
ich schubse weg
du schubst weg
er/sie/es schubst weg
wir schubsen weg
ihr schubst weg
sie/Sie schubsen weg
Präteritum претеритум
ich schubste weg
du schubstest weg
er/sie/es schubste weg
wir schubsten weg
ihr schubstet weg
sie/Sie schubsten weg
Imperativ императив
schubse (du) weg
schubsen wir weg
schubst (ihr) weg
schubsen Sie weg
Konjunktiv I конъюнктив I
ich schubse weg
du schubset weg
er/sie/es schubse weg
wir schubsen weg
ihr schubset weg
sie/Sie schubsen weg
Konjunktiv II конъюнктив II
ich schubste weg
du schubstest weg
er/sie/es schubste weg
wir schubsten weg
ihr schubstet weg
sie/Sie schubsten weg
Partizip партицип
wegschubsend Präsens
weggeschubst Perfekt
Infinitiv инфинитив
wegschubsen
wegzuschubsen
§Однокоренные
§Связанные слова

Сообщить об ошибке