Глагол Частотностьtop-25k+CEFR B2

weg·schubsen

[ˈvɛkˌʃuːbn̩]
По слогам weg|schub|sen
◆ Грамматический конструктор
Управление
jdn. wegschubsen A— birini itip uzaklaştırmak
„Er hat den Jungen einfach weggeschubst."
§ Грамматика
Основные формы · правильный · Отделяемая
Infinitiv
wegschubsen
Präteritum
schubste weg
Partizip II
hat weggeschubst
§Значения
uzaklaştırmak
Jemanden oder etwas mit der Hand oder dem Körper wegschieben.
Birini veya bir şeyi el veya vücutla itmek.
нейтральное
  1. Er schubste den Stuhl vorsichtig weg.
    — Sandalyeyi dikkatlice uzaklaştırdı.
  2. Sie hat die Kiste einfach weggeschubst.
    — Kutuyu kolayca itip uzaklaştırdı.
Синонимы
Антонимы
itmek, uzaklaştırmak
Jemanden grob oder unsanft von sich wegstoßen.
Birini kaba veya sert bir şekilde kendinden uzaklaştırmak.
разговорное
☞ Genellikle agresif veya kaba bir hareketi ima eder.
  1. Der Junge hat seinen Freund wütend weggeschubst.
    — Çocuk, arkadaşını öfkeyle itti.
  2. Warum hast du mich so weggeschubst?
    — Neden beni böyle ittin?
§ Спряжение — полные таблицы
trennbar
Präsens презенс
ich schubse weg
du schubst weg
er/sie/es schubst weg
wir schubsen weg
ihr schubst weg
sie/Sie schubsen weg
Präteritum претеритум
ich schubste weg
du schubstest weg
er/sie/es schubste weg
wir schubsten weg
ihr schubstet weg
sie/Sie schubsten weg
Imperativ императив
schubse (du) weg
schubsen wir weg
schubst (ihr) weg
schubsen Sie weg
Konjunktiv I конъюнктив I
ich schubse weg
du schubset weg
er/sie/es schubse weg
wir schubsen weg
ihr schubset weg
sie/Sie schubsen weg
Konjunktiv II конъюнктив II
ich schubste weg
du schubstest weg
er/sie/es schubste weg
wir schubsten weg
ihr schubstet weg
sie/Sie schubsten weg
Partizip партицип
wegschubsend Präsens
weggeschubst Perfekt
Infinitiv инфинитив
wegschubsen
wegzuschubsen
§Однокоренные
§Связанные слова

Сообщить об ошибке