Глагол Частотностьtop-25k+CEFR C2

wurten

[ˈvʊʁtn̩]
По слогам wur|ten
◆ Грамматический конструктор
Управление
etw. wurten A— coś wurtować.
„Er wurtet die Zeit."
§ Грамматика
Основные формы · правильный
Infinitiv
wurten
Präteritum
wurtete
Partizip II
hat gewurtet
§Значения
być
In einem bestimmten Zustand oder einer bestimmten Weise sein (veraltet oder dialektal).
Być w określonym stanie lub w określony sposób (przestarzałe lub dialektalne).
диалектное DE·W
☞ Przestarzała lub regionalna forma słów „warten” lub „werden” w niektórych dialektach.
  1. Er wurt dort.
    — Był tam.
  2. Wir wurten glücklich.
    — Jesteśmy szczęśliwi.
Синонимы
Антонимы
§ Спряжение — полные таблицы
Präsens презенс
ich wurte
du wurtest
er/sie/es wurtet
wir wurten
ihr wurtet
sie/Sie wurten
Präteritum претеритум
ich wurtete
du wurtetest
er/sie/es wurtete
wir wurteten
ihr wurtetet
sie/Sie wurteten
Imperativ императив
wurte (du)
wurten wir
wurtet (ihr)
wurten Sie
Konjunktiv I конъюнктив I
ich wurte
du wurtet
er/sie/es wurte
wir wurten
ihr wurtet
sie/Sie wurten
Konjunktiv II конъюнктив II
ich wurtete
du wurtetest
er/sie/es wurtete
wir wurteten
ihr wurtetet
sie/Sie wurteten
Partizip партицип
wurtend Präsens
gewurtet Perfekt
Infinitiv инфинитив
wurten
zu wurten
§Однокоренные
§Связанные слова

Сообщить об ошибке