Глагол Частотностьtop-25k+CEFR C2

zerraufen

[t͡sɛɐ̯ˈʁaʊ̯fn̩]
По слогам zer|rau|fen
◆ Грамматический конструктор
Управление
etwas (Akkusativ) zerraufen A— bir şeyi dağıtmak/berbat etmek
„Das Kind zerraufte sich die Haare."
§ Грамматика
Основные формы · правильный
Infinitiv
zerraufen
Präteritum
zerraufte
Partizip II
hat zerrauft
§Значения
dağınık hâle getirmek, karıştırmak
Etwas mit den Fingern oder den Händen grob durcheinanderbringen oder zerzausen.
Parmaklarla veya ellerle bir şeyi kaba bir şekilde karıştırmak veya dağıtmak.
разговорное
  1. Er zerraufte ihr das Haar.
    — O, onun saçlarını dağıttı.
  2. Das Kind hat die Frisur zerrauft.
    — Çocuk saçları dağıttı.
Синонимы
dağıtmak, karıştırmak
Etwas (meist Pflanzen oder Haare) durch grobes Ziehen oder Reißen beschädigen oder unordentlich machen.
Bir şeyi (genellikle bitkileri veya saçları) kaba bir şekilde çekerek veya yırtarak zarar vermek veya dağınık hale getirmek.
разговорное
  1. Die Ziege hat die Blumen im Garten zerrauft.
    — Keçi, bahçedeki çiçekleri mahvetti.
  2. Hör auf, meine Blätter zu zerraufen!
    — Yapraklarımı parçalamayı bırak artık!
§ Спряжение — полные таблицы
Präsens презенс
ich zerraufe
du zerraufst
er/sie/es zerrauft
wir zerraufen
ihr zerrauft
sie/Sie zerraufen
Präteritum претеритум
ich zerraufte
du zerrauftest
er/sie/es zerraufte
wir zerrauften
ihr zerrauftet
sie/Sie zerrauften
Imperativ императив
zerrauf(e) (du)
zerraufen wir
zerrauft (ihr)
zerraufen Sie
Konjunktiv I конъюнктив I
ich zerraufe
du zerraufest
er/sie/es zerraufe
wir zerraufen
ihr zerraufet
sie/Sie zerraufen
Konjunktiv II конъюнктив II
ich zerraufte
du zerrauftest
er/sie/es zerraufte
wir zerrauften
ihr zerrauftet
sie/Sie zerrauften
Partizip партицип
zerraufend Präsens
zerrauft Perfekt
Infinitiv инфинитив
zerraufen
zu zerraufen
§Однокоренные
§Связанные слова

Сообщить об ошибке